strange / stranger

Het voelt vreemd aan.
Met je handen in je zakken en je voeten in de sneeuw.
Wandelen, na zonsondergang,  in de straten van jouw geboortedorp.
Vreemd omdat de huizen in de straat waar je als peuter wel 600 keer met je fietsje bent langsgereden zijn vervangen door nieuwere exemplaren.
Vreemd omdat je er niet in slaagt je te herinneren hoe die oude huizen er precies uitzagen.
Vreemd omdat de veiligheid die je vroeger voelde in die – toen erg vertrouwde – omgeving als sneeuw voor de zon is verdwenen. Geen zon ook. Wel sneeuw.

Het huis van mijn oma, ietsje verder op mijn weg, is mooi verbouwd maar voor mij onherkenbaar.
Het raam aan de overkant, van waaruit haar buurvrouw mij als klein jongetje elke dag vriendelijk toelachte, is vervangen door een onderhoudsvriendelijk PVC-exemplaar.
Het vele speelgoed in de achterliggende ruimte getuigend van nieuw leven in het oude huis.

Op weg naar het huis van mijn ouders, hetwelk zij binnenkort zullen inruilen voor een moderne flat, herinner ik me het zorgeloze gevoel dat ik had, wanneer ik als kind via hetzelfde traject pendelde tussen het huis van oma en mijn thuis.
Toen, onverschillig ten opzichte van het feit dat het ooit wel anders zou zijn.
Dat ik er mij als volwassene verweesd zou voelen.

Ik vind het vreemd genoeg erg geruststellend te beseffen dat je een thuis kan maken waar je dat wenst, waar je jezelf goed voelt, met iemand waarvan je houdt.
Het besef dat een thuis geen vaste plek is, aangeduid met een kruis op een kaart, maar de plaats waar je beslist je leven te leiden.

Mocht ik nu nog mijn handschoenen vinden in één van mijn verhuisdozen, dan zou ik onverdeeld gelukkig zijn.

Advertenties

Geplaatst op 07/12/2012, in betsu ni (nothing). Markeer de permalink als favoriet. 2 reacties.

  1. Mooi mooi. En het toont aan dat iedereen op een bepaalde leeftijd begint te kampen met onvervalst jeugdsentiment. Ik kom nu voor mijn werk op plaatsen die helemaal verbonden zijn met mijn kindertijd. En wat kom ik daar graag (want ik had een fijne kindertijd).

    Ga nu maar rap die handschoenen zoeken. Of vraag er voor een vervroegd nieuwjaar.

    (fijn dat hier wel sneeuw valt. Vandaag hadden wij bijna niks)

  2. Home is where the heart is. En of dat nu in een kartonnen doos onder een brug is of knus bij elkaar voor de open haard, of met je voeten in een kale kamer tegen de koude CV, zolang jij je gelukkig voelt op die plek, daar is het THUIS.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: