trust me on the sunscreen…

Advice is a form of nostalgia, dispensing it is a way of fishing the past from the disposal, wiping it off, painting over the ugly parts and recycling it for more than it’s worth. But trust me on the sunscreen…

Eigenlijk kan ik niet goed tegen de warmte.
Ik heb dat van mijn vaders kant. Mijn vaders vader barstte bij het minste in zweten uit en grapte “nen ezel zweet van ’t schijten” terwijl hij zijn voorhoofd droogdepte.
Maar ik ga vooral niet klagen. Na al de overvloedige regen (waar ik ook al niet zo goed tegen kan want ik ben erfelijk belast met het anti-nattigheids-gen langs mijn moeders kant) is de hitte van de voorbije dagen een welgekomen verademing.
En dus probeer ik een compromis te vinden en dit vooral door niet te veel te bewegen teneinde het niet al te warm te krijgen (want daar kan ik niet goed tegen) en aldus te vermijden dat ik in zweet uitbarst (zweet is nat en nat, daar kan ik niet goed tegen).

Zo vinger ik ’s ochtends op de trein het scherm van mijn iPad in plaats van dat van mijn iPhone (groter scherm = minder inspannend voor de ogen dus minder kans op zweten in de ondraaglijke hitte).
Ik merk terwijl op dat mijn schuin-naast-mij-gezeten-overbuur verdiept is in een boek met het opschrift “Gyproc Doe Boek”, en dus kijk ik snel weg. Van alleen al  het woord “Gyproc” breekt het zweet me  uit.
De website van Knack leert me dat er alweer een homo is in elkaar getimmerd, weer eens in Luik en deze keer letterlijk in elkaar getimmerd.
Hij overleed aan de gevolgen van het bewerken van zijn schedel met een hamer.
Het angstzweet breekt me uit bij al deze meldingen van zinloos geweld.
Het vervagend waardebesef in ons maatschappelijk model baart me zorgen. Maar daar ga ik het een andere keer over hebben want vandaag is het te warm.

Het is te warm om me op te fokken over de rokers op het perron naast spoor 3 in het station van Aalst die elke ochtend opnieuw met zijn allen tientallen peuken het spoor op gooien. Doen die dat thuis ook? Waarschijnlijk wel, want om een asbak erbij te halen is het te heet.
Het is ook te warm om mijn favoriete parfum te dragen en de UV-index is te hoog om het huis te verlaten zonder zonnecrème op je gelaat.


Het is te warm om versneld te zitten verouderen op een bankje op het plein voor mijn professionele administratieve standplaats.
Het is te warm om te bloggen.

Advertenties

Geplaatst op 25/07/2012, in hima (vrije tijd). Markeer de permalink als favoriet. 5 reacties.

  1. Er zijn ook zo van die mini-vnetilatorkes (sommige hebben ook kei-coole lichtjes) waarmee je jezelf koelte kan toewaaien … Of je kan gewoon eens naar Spanje op reis gaan en een waaier meebrengen 🙂

    Die zonnecréme, zo waar die!

  2. Het is helaas te warm om hierop te reageren

  3. Kunt ge niet ne keer gaan zwemmen? Da’s geweldig gezond, en beweging en al, en ’t water is lekker friskes? Of fietsen, dat is ook wind, maar dan zonder te moeten waaien met iets. Of kajakken, da’s op het water.

    Helpt het?

    Hoezo te warm?
    Heerlijk toch die temperaturen?

  4. het is te warm om te antwoorden 🙂

  5. pufff, te warm 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: