desperate housegay

Na zo ongeveer een zevental jaar weerstand te hebben geboden aan een welbepaalde vorm van collectieve hallucinatie onder de homo’s waarbij ze plots allemaal meenden zich te moeten gedragen als de mannelijke versie van Gabriëlle Solis, ben ik eindelijk begonnen aan het bekijken van de eerste afleveringen van Desperate Housewives.

Mateloos onhip, I know, maar de tijd leek me stilaan rijp.
Nu iedereen immers begint te zeuren over hoe afgezaagd en langdradig de nieuwe afleveringen wel zijn, kan ik met een gerust hart naar de serie kijken zonder te riskeren dat één of andere trezebees op zaterdagavond met veel bravoure een Gabrielleke doet en me daarbij ongewild de helft van de clou van het seizoen verklapt.

Ik hou niet van halve clous, zoveel moge duidelijk zijn.
Na 10 afleveringen hou ik echter wel van Bree Van de Kamp en de manier waarop ze haar man op zijn ziekbed meedeelt dat ze ongelooflijk blij is dat hij niet gestorven is aan een hartaanval omdat ze hem graag nog wou zeggen dat ze de rest van zijn leven plant om te vormen tot een living hell.
Ik hou van haar rationaliseren, van de manier waarop ze haar huishouden compleet onder controle blijkt te hebben.
Ik hou van het feit dat dit allemaal een manier blijkt te zijn om zelf niet onderuit te gaan, niet emotioneel in te storten.

Misschien daarom dat ik er niet in slaag het wasgoed aan de kant te krijgen of het zilver te doen blinken.
Ik ben emotioneel té stabiel.

Aflevering 11 wacht op mij en mijn Earl Grey theetje dampt al heerlijk.
Rest me enkel u een fijne nacht te wensen.

Kusjes,

Toomawashi Van de Kamp x

Advertenties

Geplaatst op 25/10/2011, in masukomi (media). Markeer de permalink als favoriet. 6 reacties.

  1. Bree is simpelweg fantastisch, zolang je haar niet in het echte leven tegenkomt. Freaky is enkel grappig op tv 😉

  2. Er zijn veel Bree-tjes in deze wereld, krampachtig overeind blijvend in de maalstroom van de wens van iedere vrouw om in alles uit te blinken: carrière, huishouden, kinderen, familie. Ze is in de serie overdreven gemaakt en daardoor heerlijk en vermakelijk herkenbaar.
    Ik heb de serie ooit wel eens een paar maal gezien, maar hij werd me te absurd.

    Geen chocolade bij de Earl Grey? En heb je wel een Lady Grey geprobeerd, ook erg lekker, vooral ’s avonds.

  3. Hmmm, ik wist zelfs niet dat je zilver had, zo niet blinken dat het doet 🙂 Een beetje emotionele instabiliteit zou dus niet misstaan !

  4. Ik had nu toch al verwacht dat ge zelf uw appeltaart gemaakt had bij uwen Earl Grey 😉

  5. Na 7 jaar kun je eindelijk meepraten 🙂 Wait till you meet Edie

  6. en seizoen 7 komt er aan 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: