where’s the party?

Facebook neemt, het moet gezegd, toch wel een belangrijke plaats in binnen het hedendaagse communicatielandschap.
Goed volgens de ene, slecht volgens de andere.
Zo ervaar ik vooral dat mensen niet meer tegen mij praten omdat ze toch alles al hebben gelezen.
Of dat nu goed of slecht is, daar ben ik  nog zo direct niet uit.

Helemaal dolletjes wordt het wanneer mensen feestjes geven en de uitnodigingen via Facebook versturen. Geen uitnodigingen via een boodschapje maar uitnodigingen via de “event”-optie.
Geen bla-bla, maar boem-boem.
Het is tevens interessant voor de genodigden om te zien wie er eveneens werd uitgenodigd (en of je een reden hebt om weg te blijven ) maar – wat interessanter is- wie er vooral NIET werd uitgenodigd (en te speculeren over de reden waarom).

Binnen de waterval van boodschappen die je over je hoofd heen krijgt bij het openen van je Facebookaccount, durven deze “event invitations” al eens roemloos ten onder gaan.
Vooral bij mij lijkt de eventpagina sterk de weg van de Bermudadriehoek op te gaan.
Maar gelukkig heb ik nog vrienden die plots aan me vragen wanneer ik vanavond naar het feestje ga.
”Welk feestje?” val ik dan uit de lucht.
”Maar allez, jij was ook uitgenodigd, ik heb je zien staan bij de genodigden op Facebook”.
“Ik ben misschien toch een Facebook-dummie” denk je dan bij jezelf, overwegend dat je grijzende haren zoveel willen zeggen als “ga eens een IT-cursus volgen”.
Tenslotte freak je ook uit bij elke verandering van lay-out die Facebook doorvoert.
Een teken van ICT-onzekerheid.
Dus geef je wat geld aan je vrienden om bij te leggen bij het cadeau en check je bij het thuiskomen toch even de eventpagina van Facebook.
En daar staat het dan: niks.
Geen event, geen “kom feesten want je bent een toffe peer”.
Ook niet dat je de rotte appel bent. Vruchteloos blijft de poging tot het vinden van avondlijk vertier.


En dan moet je gaan bellen.
Vertellen dat je niet bent uitgenodigd.
De vraag krijgen waarom.
Het antwoord moeten schuldig blijven.
“Neen” zeggen op de vraag of je jouw geld terug wil.
Je bent tenslotte geen rancuneuze bitch.
Je hebt alleen net een Facebookvriend minder.
Niets blijft immers onbestraft.

Advertenties

Geplaatst op 03/10/2011, in betsu ni (nothing). Markeer de permalink als favoriet. 6 reacties.

  1. En wat te doen met al die uitnodigingen die aan de andere kant van de globe gebeuren?! Alsof ik een zak met geld heb om ze allemaal afstropen, ik zou wel willen… maar heb gewoon de tijd en de euri’s niet.

  2. ik neem dit alles niet zo ernstig op.
    er zijn er die dit alles heel serieus nemen.
    Gelukkig heb ik ook nog een leven buiten de digitale wereld.

  3. Je hebt toch je naam op het kaartje laten zetten? Kwestie dat ze zich eens goed schuldig voelen 😉

  4. Jaha, gisteren dacht ik toch ook even…facebook… simpeler is het niet geworden de laatste tijd. Mijn hoofd lijkt zo langzamerhand op een Bermudadriehoek (en dan heb ik het niet over de uitwendige vorm) en facebook zou er misschien beter ook in verdwijnen.

  5. oh… armen Toomaduts 😉

    Ik zeg ook niet dat Facebook “slecht & evil” is, maar ik ken mezelf gewoon en dat zou een gevaarlijke combinatie zijn, ik en Facebook.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: