the taxi & the nun

U kent ze wel. Ze staan netjes op een rij, op de luchthaven of in het station van Brussel-Zuid.
De taxichauffeurs met bordjes in de hand. Bordjes met daarop een naam. Ronkende namen van firma’s meestal.
Vaak in de farmaceutische of chemische sfeer : Procter & Gamble. GlaxoSmithKline of Novartis.
Zelden zie ik bordjes met de vermelding 3 Suisses of Aldi.

Dat zal waarschijnlijk meer te maken hebben met de geografische locatie waarop ik die bordjes te zien krijg dan met het feit dat niemand ooit per taxi naar 3 Suisses of Aldi zou toerijden.
Niet zo vaak is de aanpak iets persoonlijker en afficheert het bordje de naam van de persoon.
Niet altijd even succesvol vermoed ik. Zo zag ik onlangs een chauffeur die wachtte op Mr Smith.
Staande aan de uitgang van de Eurostar-terminal lijkt me dat zoeken naar een speld in een hooiberg.

Bij het aanschouwen van de rij wachtende taxichauffeurs moet ik telkens weer de drang onderdrukken om in hun midden plaats te nemen met een bordje in de hand met daarop in drukletters “Mr GODOT” geschreven.
En dan maar wachten tot iemand reageert. Of tot ik word gearresteerd.
Please officer, arrest me, I’ve been a bad, bad boy.

Ik vraag me af of taxibedrijven wakker liggen van een huisstijl of corporate communication.
En of de klant-bedrijven stil staan bij de impact op hun imago van een onverzorgde taxichauffeur die een half uurtje te kijk staat in een druk station of luchthaven met de naam van hun bedrijf slordig geschreven op een afgescheurd stukje papier?

Maar er zit blijkbaar evolutie in de sector. Waar ik vroeger vaak handgeschreven boodschappen opmerkte, zie ik nu vaak bordjes met het bedrijfslogo in kleur afgedrukt, soms gelamineerd voor de duurzaamheid.
Het boezemt ook meer vertrouwen in, nietwaar?
Vaak zijn het immers dames die ik in de richting van de rij taxichauffeurs zie stappen en ik kan me voorstellen dat je, dame zijnde, liever je eigen lot en dat van je Louis Vuitton laptoptas in de handen legt van een mooi in het pak gestopte heer met een gelamineerd bedrijfslogo in hand dan in die van een sjofele nozem die jouw naam op een verfrommeld papiertje etaleert ter hoogte van zijn hoogst onappetijtelijke kruis.

Je kunt er donder op zeggen dat een sector evolueert wanneer de Apple-isation duidelijk zichtbaar wordt.
Deze ochtend merkte ik temidden van de opgehouden boodschappen een iPad op.
Een iPad met daarop een bedrijflogo.

Een pientere vondst.
De chauffeur heeft alles bij de hand, kan voordat de trein of het vliegtuig arriveert nog even de krant lezen en: het staat chic.
Maar het heeft ook nadelen: je kunt op zo een manier onmogelijk mensen ophalen die werken voor andere firma’s die tabletcomputers produceren. Alhoewel.

Misschien gaat die redenering iets te ver.
Kan je een CEO van BMW vervoeren in een taxi van het merk Mercedes?
Kan je een manager van Prada vervoeren in een pak van C&A?
Waar eindigt het?

Ik ga met de trein naar het werk en toon mijn gelamineerd naambordje aan de treinbestuurder.
De treinbestuurder draagt een pak van Olivier Strelli.
Dat stoort me niet.
Ik ben ruimdenkend.

Joke of the Day: the taxi & the nun

A nun walks into a taxi.
The taxi drivers says to the nun: “I have always wanted to kiss a nun. Will you please kiss me?”
She says: “I will if you are single and Christian.”

So the the cab drivers says : “Yes I’m Christian and single”
So after they kiss, the cab drivers says :
“well, I lied because I’m married and I’m Jewish.”

So the nun says: “Oh thats OK, cause my name is Kevin and I’m going to a halloween party!”

Advertenties

Geplaatst op 17/08/2011, in betsu ni (nothing). Markeer de permalink als favoriet. 6 reacties.

  1. de soft version of the joke… 🙂
    Blijkbaar zal ik dan toch moeten i-pad-iseren als ik wil evolueren?

  2. Haar van Wordpress

    Hahahaha, die mop, geweldig! Ik voeg hem gelijk toe aan mijn bescheiden repertoire.
    Volgens mij zijn het nog maar weinig echte taxibedrijven die dit soort transport doen en zijn het meer ingehuurde chauffeurs, (en ja, dat is een verschil!) sinds de wildgroei onder de taxi’s is het transport van dit soort leiden namelijk afgeschoven naar verhuurbedrijven., Zij rijden meneer of mevrouw dan gewoon die dag rond, van afspraak naar afspraak.

  3. Weer een goede reden om een ipad te kopen.

  4. Ik heb al een paar keer goesting gehad om er gewoon een taxichauffeur uit te pikken en te zeggen: Indeed, I am Mr. Smith from Glaxo. En dan zien waar je terecht komt…
    Vermoedelijk hebben ze bij Glaxo nog een goede kantine ook.

  5. Zou het niet leuker zijn als taxichauffeurs stonden te wachten met bordjes waarop ‘I expect a big tip’ te lezen staat, of ‘Bitch troll from hell’ of That cow from Louis Vuiton’ of ‘Madonna’?

  6. @appelmoose: in de kantine bij Glaxo krijg je vast alle voedingsstoffen ingespoten 🙂
    @fresco: of een bordje met “I am not bovvered” 😉
    @haar: je bent verdacht goed op de hoogte
    @hans: moet iemand een reden hebben om een iPad te kopen? #noffingway 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: