…and then: nothing.

Ik kom met gezwinde tred het kantoor van mijn Grote Baas uitgestapt, wanneer ik tegen een man aan bots.
Ik zeg: “Oh, pardon…” en hij kijkt me kort aan om ogenblikkelijk weer weg te kijken.
Ik taxeer hem even en het embleem van de Federale Politie op zijn hemd weerhoudt er mij van te zeggen: “Ook pardon, meneer, dat ik in uw weg sta”.

Hij staat tenslotte plots voor mijn neus, midden in de gang.
Zijn collega politieagent staat vlakbij hem en daartussen in: mijn collega Renske.
Ik bekijk het geheel met de nodige achterdocht.

Even verder staat mijn collega Lies, verschikt te kijken naar het schouwspel der machtsontplooiing.
Ik stap richting Lies en grap: “Is’t zover, ja? Komen ze je eindelijk arresteren?”
“Het is niet goed jong,” antwoordt ze me ernstig, “de politie komt Renske halen want haar man fietst elke dag naar het werk en hij heeft een ongeluk gehad. Hij is in levensgevaar.”

“Gaat het, Renske?” roept Lies in haar richting terwijl de politie haar wegleidt.
“Ja hoor,” antwoordt ze tot onze verbazing en zo verdwijnt ze uit ons midden, op weg naar het nieuwe hoofdstuk in haar leven.

Lies en ik blijven beduusd achter.
Enkele milliseconden lang probeer ik me te verplaatsen in Renskes situatie en stel ik me voor hoe ze daar zit, in de politiecombi op weg naar haar man. 
Life is a bitch.

Advertenties

Geplaatst op 05/07/2011, in ningen (mensen). Markeer de permalink als favoriet. 7 reacties.

  1. ohneen. Dat zijn zo van die dingen waarvan je hoopt dat ze jou en iedereen die je kent niet overkomen… Hopelijk valt het al bij al nog mee.

  2. verdikkeme, dat hoop je toch nooit mee te hoeven maken. hoop dat je collega Renske morgen met een goed bericht weer op het kantoor verschijnt.

  3. Wat erg voor je collega 😦

  4. Haar van Wordpress

    Wat erg zeg. wij hadden dat onlangs met een stagiaire, haar moeder belde op, ze kon niet komen, ik nog heel vrolijk O ik meld haar wel even af hoor, dat hoeft u niet persoonlijk te doen (babbeldebabbelnivo van de bovenste plank)…….belt mevrouw uit het ziekenhuis zo blijkt: haar dochter, meisje van 18 is die dag jarig en al drie keer aan haar hoofd geopereerd, bekken op drie plaatsen gebroken…..en nog veel meer ellende, ze zweeft op het randje van de dood, al dagen nu, uit de auto van haar vriendje geslingerd toen hij over de kop ging.

    En ik dacht dat ze een buikgriepje had……..

  5. met de fiets naar het werk… ik denk er echt niet over. Zeker niet in Brussel. Hopelijk valt het al bij al mee. But indeed, life is a bitch, from time to time.

  6. @all: het is een verschrikkelijk verhaal, we weten nog niks meer en het wordt dus bang afwachten. Dergelijke dingen doen je wel even stilstaan bij de zaak.
    Vandaag genieten is de boodschap, wat morgen brengt is een groot vraagteken…

  7. Wow …. Ik brand alvast een kaartje en geen Renske en alle collega’s een denkbeeldige knuffel…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: