when i dress up as a frigid bitch, i try not to look too constipated

Terwijl de pastoor de laatste documenten die hem zouden kunnen linken aan kindermisbruik verbrandt en de as bewaart om ze woensdag te gebruiken voor askruisjes, staat mijn stad op stelten.
Het is een jaarlijks terugkerend ritueel, waarde dokusha, waarvoor ik sinds 2001 elk jaar een grotere afschuw krijg.
Ik vermoed dat mijn leeftijd omgekeerd evenredig is aan mijn enthousiasme voor carnaval. Daar waar ik in 1997 nog verkleed als Evita Peron in kanten blouse en op hoge hakken door de stad flaneerde, krijg ik nu vooral hoofdpijn van de drie dagen onophoudelijk lawaai in de straten.

Elk jaar neem ik me voor om het als een man te doorstaan en me in het feestgedruis te mengen, maar bij de eerste “vuil jannet” die ik om 7 uur ’s morgens ladderzat in de goot zie liggen, zakt de moed mij in de schoenen. Plaatsvervangende schaamte maakt zich van mij meester en de carnavalsdagen vullen mijn hart met een “tristesse” waar ik me steeds meer ongemakkelijk bij voel. Maar ik ben helemaal “voor” het in ere houden van tradities en dus laat ik mijn stadsgenoten op hun gemak tegen mijn gevel plassen en trek ik er voor een paar dagen op uit.

Dit jaar ben ik naar Gent gevlucht. Egypte is net iets te ver en misschien nog een tikkeltje onveilig. Tenslotte heb ik hier ook het Orient gevoel want mijn vriendje woont aan de Dampuurte. Het is een beetje vakantiegevoel, Bodrum maar dan aan de Schelde. De mensen leven hier op een ander ritme, de tradities die hier in stand worden gehouden zijn van een andere aard.

Maar vakantie is vakantie en dus ontspan ik me, lees ik in mijn nieuwe roman van Candace Bushnell en luister ik naar wat mijn vriendje “kutmuziek” noemt.
Soms letterlijk : summink like this…


ToomawasHIT of the day:

Boemklatsj – Kutmuziek

Advertenties

Geplaatst op 07/03/2011, in betsu ni (nothing), tetsugakuteki (filosofisch). Markeer de permalink als favoriet. 4 reacties.

  1. Carnaval is zo heel erg niet mijn ding. Net als alle andere dingen waar teveel volk rondloopt.
    Maar mijn lief woont ook in Gent. Niet aan de Dampuurte echter.

  2. Maar Oiljst carnaval is nu cultuur met grote C, waarde Toomawashi. Inderdaad, de melange van confetti en braaksel op uw voetpad is door de UNESCO erkend als werelderfgoed. Een beetje respect newoar. 🙂

  3. @ elke: Lap, uw lief woont toch niet in het historisch centrum hé, want dat zou’k niet kunnen verdragen (vooral niet als hij zicht heeft op’t water) LOL 🙂

  4. @fresco: ik moet er zowaar van “spaagen” 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: