knack is black, i want my baby back!

Het moet u toch ook al opgevallen zijn hoe de gevestigde analoge waarden flippen bij het aanbreken van het digitale tijdperk. Hun marketeers blijken bij het maken van hun SWOT-analyse vooral oog te hebben voor hun bestaande Strengths en de Threats van een nieuwe, veranderende situatie.
Hun bestaande Weaknesses en de Opportunities van de nieuwe dageraad komen overduidelijk op de tweede plaats.

Zo was in 1987, toen ik mijn eerste cd-speler kocht, de vinylplaat ten dode opgeschreven. Toegegeven, ook ik was onder de indruk van de glasheldere klank en de afwezigheid van static, zoals dat geknetter van een vinylplaat zo mooi heet in het Engels. Mijn favoriete langspeelplaat van dat moment (True Blue van Madonna) was dan ook mijn eerste cd-schijfje. Hoezeer het me verheugde dat de 2 harde kraken die ik hoorde tussen True Blue en La Isla Bonita op de lp, op de cd achterwege bleven, toch ontbrak er iets.
Bij het verwijderen van de cd uit zijn plastieken doosje, bleef de muziek onzichtbaar. Geen groeven, geen nummers tellen als jaarringen in een doorgezaagde boom.
Bij nadere inspectie van de cd zag je hoogstens een wazige reflectie van jezelf. Alsof je handspiegeltje was aangedampt.
Het tastbare, het tactiele ontbrak. En daar wrong het schoentje.

Wij mensen houden van het betasten. Wat we niet voelen kan er onmogelijk zijn. En dus nu, meer dan 20 jaar later, vind je met moeite nog een cd-singeltje. Het vinyl is echter springlevend. De muziekindustrie die massaal inzette op de compact disc werd serieus in het kruis getast. Ook vandaag blijven ze zich verzetten tegen de nieuwe realiteit en klagen ze steen en been. Ze hebben het nog steeds niet begrepen.

De volgende tak die een digitale revolutie ondergaat is het gedrukte woord. Ze hebben een tijd de boot kunnen afhouden maar met de komst van de iPad blijkt hun analoge droom zich steeds meer te transformeren naar een digitale nachtmerrie. En dus gaan de marketeers aan de slag met de SWOT-analyses. Bloed, zweet en tranen. Maar het moet.

De consumenten blijken mee te evolueren: de markt vraagt,  marketeers draaien. Nu dacht ik aanvankelijk dat een goede marketeer aan de slag gaat voordat de vraag opduikt. Is het niet de taak van de marketing net een vraag te creëren? Maar dat is een andere discussie en er is tenslotte ook goed nieuws.
Mijn lijfblad Knack evolueert met zijn tijd mee. De Knack iPad applicatie was er vroeg, zeer tot mijn vreugde want de iPad is een zegen voor al de fans van het geschreven woord die net als ik een hekel hebben aan de stapel papier die je bij de maandelijkse ophaling op de stoep moet gaan deponeren. De eerste versie van de applicatie suck-te big time, maar kinderziektes heb je nu eenmaal overal. Sinds de upgrade verloopt alles vlekkeloos. Knack leek klaar voor de digitale revolutie. Of toch niet?

Uit de SWOT-analyse bleek dat de tactiele factor een grote rol speelt bij de beleving van het lezen van een magazine. De mensen ruiken graag de verse inkt en het aanraken van een kwalitatief hoogstaand stukje papier geeft een fijn Fingerspitzengefühl. Wil je blijven papieren magazines verkopen, dan moet je een meerwaarde bieden, concludeerden ze bij Knack Weekend. Je moet inzetten op sterk design of knap drukwerk. Volledig akkoord.

De reden waarom mensen een magazine als Wallpaper of Monocle kopen, gaat verder dan de interessante artikels of de fotografie. Het gaat om imago, wat er vanaf straalt. Het is de papieren versie van een way of life. The American Dream, maar dan anders. Een mooie theorie, die ook klopt in de praktijk. Een theorie die ook door Trui Moerkerke wordt uiteengezet in de intro van de eerste Knack Weekend Black, de vrucht van het SWOT-labeur van Roularta.

 

klik op de foto voor de Knack website - foto copyright van Knack

Black, omdat uit een enquëte blijkt dat zwart staat voor luxe, een kleur is die nooit uit de mode raakt, een sterke klassieker. Wanneer ik uit mijn raam kijk zie ik echter de nieuwste luxewagens, SUV’s en sportwagens in maagdelijk wit aanschuiven aan de verkeerslichten. Niet dat ik dat erg mooi vind, zo’n witte tanks, maar ik zou verwachten dat mensen luxewagens kopen in de kleur van de luxe. Zoals ik steeds lachend tegen mijn vrienden zeg: “Black is not a colour”. Voor mij botst de notie “kleur” met een tint die uitblinkt net door het ontbreken ervan, het ontbreken van kleur zoals wordt bedoeld met het gezegde “breng kleur in je leven”, begrijpt u wat ik bedoel?

Maar goed, Knack Weekend brengt meerwaarde in het zwart, het zij zo. Ik bekeek het nummer op mijn iPad dus ik ontbreek het olfactorisch/tactiel element maar het geheel is doods en somber. Wanneer ik het nummer bekijk op het scherm van mijn iPad krijg ik een vergelijkbaar gevoel als datgene uit 1987 bij het mezelf begapen in een cd-schijfje. Aangedampt.
Het geheel is flou en deprimerend. Less is more. More depressing. De cover doet aan als een inhoudstafel die lijdt aan overmatige lay-out maar het is Hoofdstuk III dat kroon spant, met een bladspiegel als ware het een vergeelde krant uit de jaren stillekes. Misschien erg Retro en dus weer Hip op papier, maar op de hippe iPad oogt dit erg ouderwets en vunzig.
De fout zit hem volgens mij niet zozeer in het concept dan wel in de praktijk. In Engeland hebben ze al lang begrepen dat iPad-versies en papieren tegenhangers van kranten en tijdschriften geen identieke tweelingen hoeven te zijn. Hoogstens halfzusters van dezelfde moeder. De iPad-applicatie van The Times bijvoorbeeld stelt zich elke morgen zelf samen op basis van een bestaand overzichtelijk canvas en webgestuurde inhoud. De iPad-applictie van Wallpaper (Case Studies) heeft dan weer nog bitter weinig met het magazine zelf te zien en borduurt verder op wat het magazine sterk maakt en werkt eerder conceptueel met enkel foto’s die verhalen vertellen op zich.
Op de vraag die mevrouw Moerkerke stelt over wat ik vind van de nieuwe formule kan ik kort zijn: ik vind het prematuur. Een goed idee, te vroeg geboren.
Dan toch maar even naar de couveuse?

ToomawasHIT of the Day:
ELLIE GOULDING – Black & Gold

Advertenties

Geplaatst op 25/02/2011, in masukomi (media) en getagd als , . Markeer de permalink als favoriet. 12 reacties.

  1. Wat ik van dit alles vind: we zijn zoveel gewoon dat het gevolg is dat het altijd méér, beter, anders, specialer én spectaculairder moet. Ik kan daar zelf eigenlijk niet zo goed tegen. Vooruitgang is ok, maar de rotvaart die het aanneemt kan ik niet volgen. En ik wil het eigenlijk ook niet echt.

    Nuja, ik ben ook zelden bezig met dingen. Tenzij met oude dingen dan. Het behoudsgezinde in mij is nogal groot. Nu ik erover nadenk: als je mijn tv, laptop, gsm en radio wegneemt, lijkt mijn huis eigenlijk uit de jaren ’30 weggelopen te zijn en ik vind dat goed.

    Euh, wat was de essentie van jouw blogstuk ook alweer?

  2. Ik hou wel van die witte auto’s trouwens. Eindelijk eens een evolutie van de laatste jaren die ik zou kunnen volgen (als ik genoeg geld had 😉 )

  3. Ik volg je, Elke. De essentie van mijn blog was dan ook dat je niet zozeer moet MEE zijn als dat geen essentiële meerwaarde biedt. Op dat gebied ben ik ook erg behoudsgezind. Ik hoef die nieuwe snufjes niet wanneer er geen échte meerwaarde voor mij aanhangt. Zo ben ik wel tuk op mijn iPad, niet omdat hij “nieuw & hip” is maar juist omdat het mij toelaat alles bij de hand te hebben en een grote papierberg te vermijden. Ik heb de indruk dat ze bij Knack op de HIP-wagen willen springen maar eigenlijk geen idee hebben waar de wagen heen rijdt. Wat die witte auto’s betreft, ga ik akkoord dat het een “revolutie” is op zich in de wereld van zwarte en zilvergrijze voitures maar het is eveneens een modeverschijnsel, niet? Toen ik klein was reeds onze pa, net als de rest van de straat, met een witte auto. I rest my case LOL

  4. dat over ‘de essentie van je stuk’ ging vooral over het feit dat ik mezelf aan het afleiden was 😀
    Maar goed, ik had het dus begrepen. lol

    Toen ik klein was, reden er auto’s rond in alle mogelijke kleuren. Dat mogen ze van mij wel eens opnieuw invoeren. Ik ga voor meer kleur op straat! 😉

  5. i shall not underestimate my readers
    i shall not underestimate my readers
    i shall not underestimate my readers
    i shall not underestimate my readers
    i shall not underestimate my readers
    i shall not underestimate my readers
    i shall not underestimate my readers
    i shall not underestimate my readers
    i shall not underestimate my readers
    i shall not underestimate my readers
    🙂

  6. wahahaha! Never underestimate your readers, my dear

  7. Je papierberg verkleinen is ecologisch lovernswaardig maar langs de andere kant kopen we aan de lopende band van die technische snufjes die 3 jaar later hopeloos verouderd zijn en achteloos op de afvalberg worden gegooid, qua milieuvervuiling kan dat tellen … Ach hip zijn is zo’n dilemma 🙂
    En dan ga ik nu even uitzoeken welke DVD-speler best bij mijn nieuwe flinterdunne LED-TV past, want de oude is niet meer compatibel. So I’ll get rid of the black and replace it with .. grey 🙂 (Witte zijn veel te duur en steken te veel af tegen de zwarte Belgacom-Decoder lol)

  8. ik dacht commentaar te leveren, maar de tekst is te lang om hem tot hieronder te onthouden. Misschien moet ik hem parallel op mijn smartphone zetten en simultaan lezen en commentaar geven ?
    Aiai,
    You shall not overestimate your readers !

  9. voila, quod erat demonstrandum ?
    I meant (I guess) :
    You should not overestimate your readers !

  10. Knack Weekend op papier of op iPad of in black or white: het zal mij worst wezen zolang er iets interessants instaat hetgeen bij KW de laatste tijd zelden nog het geval is. Op de column van JP Mulders na(tactisch weggemoffeld op de laatste pagina wegens: niet hip genoeg? Zijn verlangen naar nostalgie en oude dingen?, zit de redactie voornamelijk opgesloten in haar eigen oppervlakkig lifestyle wereldje; ‘wat moet ik hiermee?’ vraag ik me meermaals af na het lezen van het zoveelste door product placement geïnspireerde artikels . Nee, dan liever de weekendbijlage van De Standaard, daar lees je tenminste nog iets in over het echte leven.

  11. @elke: i won’t anymore 🙂
    @sigert: ik gooi nooit snufjes op de afvalberg, ik dump die gewoon in jouw tuin LOL
    @mushin: heb jij een smartphone? 🙂 ik hoop een zwarte bes dan toch #hipnotcorporate
    @fresco: reconstruction works made you a bitter queen dear LOL

  12. Ik kan je volgen, ik heb al weken een post in draft staan.
    Ik voel de inhoud als zéér oppervlakkig aan, de column uitgezonderd.
    Vuile commerce, soms, en een mens trapt erin met zijn ogen toe.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: