karma chameleon

“Do you believe in Karma?” las ik onlangs op de Twitterpagina van Hadise te midden van Turkse statements waar ik ondanks mijn boekje “Turks voor beginners” met bijhorende CD nog steeds niet erg veel van begrijp.
Wel, waarde dokusha, ik geloof inderdaad in Karma. Ik wou dan ook meteen retweeten dat ik inderdaad geloof dat als ze mijn vragen @hadisetv blijft negeren, ik haar ook zal beginnen negeren op mijn blog wat – ongetwijfeld, wat dacht u, waarde dokusha – zich zou gaan weerspiegelen in een tanende populariteit (hold up IRONY sign).
How very dare she
.

Helaas blijft het Turkse dans-DNA in mijn genoom zich genadeloos dupliceren en kan ik op mijn tochtje langs Turkse muziekblogs niet om Hadise heen. Zodoende kom ik toch nog iets te weten. Onlangs kreeg ik lucht van het feit dat haar nieuwe CD opnieuw een Turkse plaat zal zijn, wat mij bijzonder verheugt aangezien de Turkse versie van haar Fast Life CD (Kahraman) zowat 100 keer beter is dan de popdraak die de Engelstalige tegenhanger eigenlijk wel is.
De CD komt deze maand nog uit naar het schijnt maar op mijn vraag @hadisetv omtrent de releasedatum bleef het opvallend stil. Een 15-tal minuten later liet Hadise twittergewijs weten dat haar mama dé MAX is, iets wat ik kan waarderen aangezien enige moederliefde mij niet vreemd is. It’s a family affair.

Hadise is trouwens een familiebedrijf, wist u dat? Hadise’s zussen zijn enerzijds haar manager (Hulya) en anderzijds haar styliste (Derya). Het resultaat van deze samenwerking vertaalt zich in het volgende beeld uit de nieuwe promotiecampagne:

courtesy of HadiseTV

En wat hebben we geleerd vandaag, waarde dokusha?
1. Blijkbaar is Derya erg “into” The Lion King, getuige daarvan de weelderige haardos annex safari-topje en 2. droomt ze van stormachtige nachten met haar groot idool Gabriel Rios.
Bewijsstuk nr 1, Edelachtbare: de hoes van Gabriel Rios’ CD Ghostboy (de windmachine moet u er zelf maar bij fantaseren):

Het luipaardtopje blijkt van Louis Vuitton te zijn (geruite hemdjes zitten dit seizoen niet in het LV-gamma) en de groene nagels zijn een groot mysterie maar misschien wel een ECO-statement, een diva met “groene vingers” or summink.

Blood is thicker than mud bij de familie AKICGOZ, op zich een heel mooi principe maar waar is het professionalisme in dit alles? Ach, trouwens wie ben ik om daarover te oordelen?
Misschien vraagt de Turkse markt wel om dergelijke visuals (ook dat staat niet in mijn boekje Turkish Marketing for Dummies) getuige daarvan, Edelachtbare, bewijsstuk nr 2: de CD-hoes van de laatste release van Hande Yener, ook een Turkse diva:

Groen is blijkbaar het nieuwe wit in Turkije maar persoonlijk zie ik jammer genoeg niet direct hoe een dergelijke styling Hadise verder op de internationale muziekkaart zal positioneren. Dat is misschien ook niet de bedoeling. Al deze oppervlakkigheid van mijn kant ten spijt blijf ik een zwakke plek in mijn hart hebben voor Hadise.
Rejection is the greatest aphrodisiac” fluisterde Madonna ooit in één van haar artistiek meer hoogstaande momenten en dus, bij deze:

ToomawasHIT of the day:
HADISE – Evlenmeliyiz (Speedy remix)

*zucht*
Cut the crap: I love Hadise. I will always deny I have ever said this.
This post will self-destruct in 20 seconds.

Advertenties

Geplaatst op 18/02/2011, in ongaku (muziek) en getagd als . Markeer de permalink als favoriet. 5 reacties.

  1. Edelachtbare, kunnen we er even een gerechtspsychiater bijhalen, we hebben hier overduidelijk te maken met een vorm van Hadise-complex, officieel voor de eerste keer vastgesteld buiten de Turkse landsgrenzen. Het schijnt zeer hardnekkig te zijn en kan enkel verdreven worden door 2 neusdruppels dissolvant in een windstille, oogverblindende omgeving en dit bij elke beluistering. Dringend graag.

  2. De beste stuurlui staan aan wal, zeg ik dan maar 🙂
    Hard werken werpt ook zijn vruchten af… beter “een” visie dan geen visie, niet waar?
    Heb jij dissolvant staan? 😉

  3. Met een vrouw in huis is de dissolvant nooit veraf 🙂 Trouwens, er was een periode in mijn leven waarin ik tijdens deze tijd van het jaar gretig gebruik maakte van dit heerlijk ruikende goedje. Er was nog geen sprake van toen maar ik leek toen verdacht veel op Hadise lol. Mijn visie was toen: Milk Chocolate Girl 🙂

  4. was het niet eerder “dum tek tek” mijn schaap? 🙂

  1. Pingback: ha-ha-ha harakiri! «

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: