paper romance

“Zo maakt u een kopie” lees ik op het briefje dat slingert vlakbij het kopieerapparaat.


Nu weet ik al langer dat onze werkgever niet erg hoog oploopt met al ons talent maar, waarde dokusha, deze keer moet ik erom lachen. Zonder al te veel drama te verkopen, kan ik gerust stellen dat na alles wat ik hier al heb meegemaakt, dergelijke zaken me totaal niet meer verwonderen. Ik onderdruk dan ook de neiging om een briefje op het bureau van de baas te gaan leggen met het opschrift “Zo leidt u een bedrijf” en keer naar mijn plaats terug.
Tenslotte ben ik hier om te zien of ik kan werken ondanks mijn geknelde nek/arm/vinger-zenuw, en bijgevolg zet ik me ook gewoon weer aan het werk. Ik probeer de hoofdzaken van de bijzaken te onderscheiden en geniet ondertussen van de nieuwe, ergonomische positie die ik heb ingenomen aan mijn bureau, dankzij de goede raad van onze preventieadviseur or summink.

Thuis zitten is zoooo niks voor mij al wou ik dat de werkdag zich beperkte tot de tijdspanne tussen 10 en 16 uur wat mij zou toelaten optimaal te genieten van mijn 2 op elkaar gestapelde donsdekens en mijn Nijntje-vloerlamp. Mijn chef is gestresseerd vandaag, wat eigen is aan haar persoonlijk organisatietalent. Zij houdt ervan alles op de laatste seconde te doen en houdt na het minutieus verzamelen van de “to do’s” meestal 67 laatste-seconde-zaken over die ze moet gaan klaren in 1 minuut. Maar ik ben er om haar dit allemaal te helpen relativeren.
Dus roep ik “Oh nee, is dat nu nog niet gedaan?” en “Dat komt nooit goed, oei oei oei!”, terwijl zij het zweet van haar voorhoofd dept. We zijn een geweldig team.

De Wereld heeft vandaag immers andere problemen dan deadlines: asielzoekers en daklozen verkleumen van de kou omdat een Staatssecretaris geen “goesting” had om zijn huidige functie aan te nemen in the first place.
De Burgemeester van Aalst laat zich bijstaan door 66 politiemannen op de Gemeenteraad om zich te beschermen tegen het protest van evenveel brandweermannen. Ware het niet zo koud geweest en ware ik niet zo lui van nature dan ware dit het ideale moment geweest voor het leegroven en platbranden van haar nederige Burgemeesterstulpje. Stel je voor: de brandweer spoot een kinhoog schuimtapijt op de Grote Markt en Mevrouw de Burgemeester is daar niet blij mee. Ik ken heel wat homo’s die zouden staan springen om een avondje in kinhoog schuim door te brengen. Nu durf ik ook niet gaan stellen dat de homopopulatie ook maar enige referentie is. Als ik lees dat Aids weer volop in opmars is bij de homo’s door onder andere het “bareback”-fenomeen, ben ik diep beschaamd de Griekse beginselen aan te hangen. Hoe stom en verwaand kan je in Godsnaam zijn, te denken dat je het wel overleeft door enkele pilletjes per dag? Ze mogen zich gelukkig prijzen dat ik niet op het RIZIV werk.

En dus sla ik deze doemberichten vanavond over wanneer ik mijn iPad vinger op de trein van Brussel naar Aalst. Terwijl mijn chef nog volop mails en bijlagen enkelzijdig afdrukt (nu weet ze ook perfect hoe dat moet dankzij de verklarende nota) bespaar ik papier door mijn krant en tijdschriften elektronisch te lezen. De Natuur streeft naar evenwicht, het weze nog maar eens bewezen.

Advertenties

Geplaatst op 01/12/2010, in tetsugakuteki (filosofisch). Markeer de permalink als favoriet. Een reactie plaatsen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: