hurry hurry hurry now quick quick quick

Door omstandigheden, waarde dokusha, ga je soms de zaken herbekijken. Het is goed even afstand te nemen, je leven even te overschouwen vanaf de zijlijn. De mallemolen van het leven draait ook zonder jou, je paard blijft nooit lang leeg. Toen de dokter me maandag vertelde dat ik voorlopig al een week platte rust  moest gaan inlassen in afwachting van de resultaten van scans en andere onderzoeken die opheldering zouden moeten gaan bieden voor het mysterie van de pijnlijke en nu ook gedeeltelijk gevoelloze arm, voelde ik het zwarte gat met de snelheid van het licht op me afstevenen. Na een week citytrippen/clubben/shoppen op de Berlijnse mallemolen, wou ik me blijven vasthouden, tot ik er draaierig van werd. Rechtop in het zadel had ik het gevoel dat ik volop in het leven stond.

Nu zie ik, van op de sofa, de paardjes voorbij glijden op Facebook, Twitter, in de file voor mijn deur, op de televisie en met één bruikbare arm schep ik vreugde in het typen van een blogpost. Ik had me nooit kunnen voorstellen dat ik zo een blij gevoel zou hebben bij typen met één hand, bij het telefoontje van de mama die vraagt hoe het gaat en mijn vriendje die zijn 2 handen ter mijner beschikking houdt. Wat heb je aan 578 Facebookvrienden wanneer niemand even binnenwipt om je een hart onder de riem te steken? Kan je een schouderklopje tweeten?

Virtueel sociaal netwerken houdt mijns inziens een zeer groot gevaar op vereenzaming in. Je hebt de mogelijkheid om van het leven van je vrienden op de hoogte te zijn zonder ze daadwerkelijk te contacteren. Je kan ook het tijdstip plannen wanneer de deze informatie opneemt. Vriendschappen-op-maat dus,  jouw maat.

Is vriendschap echter geen rijkdom putten uit interactie? Is jouw goede vriend niet iemand die je uit je sofa haalt, wanneer je wat down bent, om vervolgens tussen pot en pint alle opties met jou te overlopen? Of duwt jouw goede vriend op de “like”-knop wanneer je op Facebook te kennen geeft dat je dan maar een avond op de sofa plant?

Bekijk jij je leven door de voorruit of vanuit de achteruitkijkspiegel? Dit meisje heeft haar keuze al gemaakt (met dank aan Amélie voor deze earwurm):

ToomawasHIT of the day : Alexis Jordan – Happiness

I hear ya, sister!

Advertenties

Geplaatst op 17/11/2010, in tetsugakuteki (filosofisch). Markeer de permalink als favoriet. 3 reacties.

  1. You are so 100% right.
    I A!

  2. Gefeliciteerd, met één arm typen en geen tikfouten 🙂
    Jouw armmysterie lijkt precies wel iets serieus te zijn innit.
    De kans is zeker klein dat je me komt helpen met verven? 🙂
    Ik hoop voor jou dat het rap geneest zodat je weer op je paard kan zitten.
    En inderdaad: beter 1 vriend in de hand dan 578 in cyberspace.

  3. Facebook is zoals drank, drugs, Sex en Rock’n Roll, geniet ervan, maar met mate 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: