you created a fire but the flame was too hot

Op zondag besluit ik om mijn blogposts voor de komende week alvast in te typen. Niet omdat ik vrees geen tijd te hebben om mijn overactief brein te draineren op elektronische wijze maar, waarde dokusha, omdat de pijn in mijn rechterarm me zo stilaan doet vermoeden dat er tegen woensdag geen sprake meer zal zijn van typen. De helperspiertjes die zich rondom mijn biceps bevinden zijn nu al een drietal weken ontstoken en hoewel ik dagelijks 2 naar marsepein smakende tabletjes van farmaceutisch allooi inslik, blijft de pijn verergeren. Ik ben niet het type om te zeuren over een beetje pijn maar – aauw aauw aauw – who am I kidding?

Et alors,  denken we maar terug aan betere tijden. We schrijven 1979, ergens in Amerika. In een discotheek danst een zwarte vrouw zich sensueel in het zweet, billen en borst stevig heen en weer wiegend. Vandaag zouden we haar een “ho” of een “bitch” noemen, maar in 1979 heet ze gewoon Sheila.

Sheila trekt de aandacht van een grote, blauwogige blonde man en – flash forward – neemt hem mee naar haar hotelsuite. Daar stoeien ze op het schapenvel voor de haard en vliegen de kledingstukken in het rond. Wanneer het vuur verder oplaait – flash forward / skip forplay – neemt de man de kin van Sheila in zijn grote hand, draait lichtjes aan haar hoofd en fluistert in haar oor: “Sheila, I’m gay.”

You’re WHAT?“, gilt Sheila en ze stormt naakt de kitchenette van haar suite binnen om de gietijzeren koekenpan uit de kast te halen. Wild ermee zwaaiend zit ze de man achterna door de gangen van het hotel. Hij rent voor zijn leven met zijn kleren in de hand. Sheila keert witwoedend terug naar haar suite en drukt op de PLAY knop van de cassetterecorder. Giorgio Moroder had haar eerder die dag een cassette meegegeven met de boodschap: “Luister er eens naar en zie of je er iets mee kan doen.” Sheila neemt haar pen en schrijft de frustratie van zich af. Het resultaat klinkt summink like this:

En wat hebben we geleerd vandaag?
1. The Three Degrees zijn kolèrige wijven
2. Homo’s liggen aan de basis van menig wereldhit
3. Werken op maandag is nog niet zo erg in vergelijking met géén sex na een avondje zweterig versieren én opwindend voorspel.

Bron: CD-boekje van de heruitgave (23/08/2010) van New Dimensions van The Three Degrees. Meer info over deze release vind je hier.
ToomawasHIT of the day: The Three Degrees – The Runner (Single Version)

Advertenties

Geplaatst op 06/09/2010, in ongaku (muziek) en getagd als , . Markeer de permalink als favoriet. 1 reactie.

  1. Mijn beste Tooma, laat me toe enig commentaar te formuleren op wat we geleerd hebben vandaag
    1) zijn niet alle wijven (en in het verlengde ervan alle bitches) kolerig als ze niet krijgen wat ze willen?
    2) ooooh, wat een zelfverheerlijking 🙂
    3) dat durf ik dus heel erg in twijfel trekken… ik denk dat het het ontbreken van lange-termijn perspectief Sheila naar de koekenpan deed grijpen. En ik haat werkmaandagen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: