“clean and serene” by burberry

I hate people“, zegt Maguro vol overtuiging en ploft zijn Freitag-sjakosse neer op de veel te kleine zetel in de trein. Het achtste uur van de dag werkt niet positief op zijn humeur, noch op het mijne.
I hear ya, sister,” repliceer ik terwijl ik probeer om niet te struikelen over het plastic draagtasje van de Renmans Vleesgroep or summink  waarin één van mijn medereizigsters haar boterhammen meezeult. Ik vermoed dat het gaat om het equivalent van 4 broden (hoogstwaarschijnlijk wit boerenbrood).
De trein ’s morgens komt dezer dagen irritant punctueel en dus moeten we de trappen ophollen met té strakke skinny fit jeansbroek en puntschoenen met lederen zolen. Stijlvol maar levensgevaarlijk, ik moet het u niet vertellen, waarde dokusha en bovendien it pisses you off.

Los daarvan wordt onze trein bevolkt door het intellect van Vlaanderen waardoor je je soms afvraagt of je nu naar Brussel spoort of naar de Betty Ford Kliniek ergens ten lande. En dus plannen we tijdens de treinrit uitstapjes van cultureel allooi en verdelen we de uitgaven die daar betrekking op hebben over elkaars Visa-kaart terwijl verderop de telefoon “rinkelt” op het ritme van “Dos Cervezas (por favor)”. Kashi luistert terwijl naar zijn iPod en geniet in stilte van een dansdeuntje zonder vokalen, het soort dat hij verkiest.

En zo komen we in Brussel aan met toekomstplannen die betrekking hebben op een concert van Robyn en één van Hurts, en wordt bijgevolg ons pendelaarsbestaan een tikkeltje meer glamoureus. “Zou het niet fijn zijn om een eigen Staat op te richten?”, vraagt Maguro zich luidop af, “en we doen een strenge selectie op wie we toelaten. Enkel mooie mensen die lekker ruiken.” Ik lach en draag constructief mijn steentje bij, een eerdere suggestie van Kashi indachtig: “En we verplichten iedereen om zijn hond Burberry te noemen.”

“Burberrieken, kom eens ‘ier!”, grapt Maguro, waarop ik terug roep: “Onzen Burberry heeft weeral eens op de salonmat gescheten!”. De dame die ons pad kruist, kijkt me vragend aan en zet haar tocht verder.
Weet zij veel dat we op weg zijn naar de Betty Ford kliniek.
Clean & Serene, zo zijn we nu éénmaal.

ToomawasHIT of the day: Trish – Mannequin

Download deze song via de link in de DokushAREA.

Advertenties

Geplaatst op 04/08/2010, in tetsugakuteki (filosofisch) en getagd als . Markeer de permalink als favoriet. 4 reacties.

  1. het intellect van Vlaanderen… strenge selectie voor toelating tot Magutooma-stad-staat…
    hmm, clean, serene en een beetje boven het plebs verheven, dat zijn jullie 🙂

  2. Well, you can count me in for Robyn pleasethankyou 🙂 After all, I’ve been a fan since bloody 1996 🙂
    PS: you guys should upgrade to 1st class, only Ici Paris XL bags there, no Renmans Vleeswaren lol

  3. @ Mushin: we? hautain, sweetie darlink? How very dare you! We are just PLEBBIES with an attitude 😉
    @ Sigert: ooh, I love ICI PARIS XL and i adore first class 🙂

  4. Natuurlijk, eens Magutoomoilsjt (een werktitel… 🙂 ) een feit is, zullen we de ‘Renmans vs. ICI PARIS XL’-problematiek niet meer hebben aangezien de nmbs enkel met 1ste klas-wagons de grens zal mogen oversteken… 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: