toomawashi
sweet nothingslife goes on, but not the same
Iedereen heeft zo zijn fouten, waarde dokusha. Ik heb er wel meerdere, al zijn de meeste niet van die aard dat ze een echt sociaal probleem vormen. Alhoewel. In navolging van goede raad van een vriend, spreid ik deze liever tentoon dan ze te verbergen, zo kan men je er nooit onverhoeds mee confronteren.
Zo hield ik begin jaren ’90 heel erg van de muziek van Sha-Na. Ik beleefde de geneugten van de Vlaamsche muziek in de privacy van mijn eigen leefkamer en viel er voor de rest niemand mee lastig. Het begon eigenlijk allemaal met “Bij Je Zijn”, een nummer waarvan de tekstuele diepgang me naar de keel greep… of zoiets.
Ik weet het niet eigenlijk niet meer maar een feit was dat Marva Nielsen, het eerste blonde meisje dat de rangen van Sha-Na vulde, op een zondag in de lente, zittende op een bankje voor de deur omringd door bloemengeur, haar grote liefde voor het eerst ontmoet. Het deed me wat. Ik was zodanig onder de indruk dat ik eigenlijk de laatste 10 jaar niet actief meer heb geluisterd naar de 3 cd’s die ik van het poppemiekesduo in mijn bezit heb. Toch maakt hun muziek me telkens weer blijgezind.
In donkere tijden, waarin het scenario van 2012 zich rondom mij lijkt te voltrekken in menselijke vorm, neem ik mijn toevlucht tot muziek. En inderdaad, de meiden van Sha-Na verplaatsen mijn geest naar de zeedijk van Blankenberge en even waait een frisse wind door mijn brein-in-overdrive. Muziek verzacht de zeden hoor je vaak zeggen maar ik zou eerder stellen dat het de pijn verzacht. En rond mijn salontafel dansend, op het laatste nummer van Sha-Na-cd nr 1, realiseer ik me dat het leven de moeite waard is, dat het de moeite loont om te vechten en dat liefde en vriendschap je op de been houden.
Tijd voor Sha-Na-cd nr 2…
ToomawasHIT of the day: “Aan de Wolgarivier” – Sha-Na
variation sur le même t’aime
Het feit dat ik ooit wel eens dood ga, waarde dokusha, maakt me bang. Ik hoop dat het gebeurt wanneer ik er klaar voor ben, wanneer ik alles heb geregeld, wanneer ik beslis dat ik er hier genoeg van heb en dat het zo stilletjes aan wel is geweest, wanneer ik mijn Madonna-platen zodanig beu ben dat ze me geen vreugde meer verschaffen. De realiteit leert me echter dat het meestal niet zo loopt. De dood verrast je op een onbewaakt moment, waarschijnlijk tijdens de eerste beluistering van de nieuwe Madonna-cd, so to speak, net voor je het beste nummer zou gaan horen. Waarom leren we op school lezen, schrijven, rekenen maar niet omgaan met ziekte, lijden en dood?
Maar wat me nog meer angst inboezemt is om helemaal niet dood te gaan terwijl iedereen die ik lief heb stilaan het hoekje om gaat of ziek wordt. Wat zeg je tegen iemand die je lief hebt wanneer die je vertelt erg ziek te zijn? Ook dat heb ik nooit geleerd op school. Hoe ga je om met de angst die je ziet in de ogen van een geliefde? Op dat moment moet je putten uit je buikgevoel. En vooral optimistisch blijven. Samen hopen op het beste, hand in hand hindernissen nemen. Niemand heeft baat bij collectief instorten of wenen in stereo.
Kan je zeggen: “het komt allemaal wel goed” terwijl je dat eigenlijk helemaal niet weet? Biedt een dergelijke ongefundeerde pseudowaarheid enige troost? Moet je matter-of-factly mathematisch de kans gaan berekenen dat alles goed afloopt? En hou je rekening met de standaarddeviatie om te beslissen of jouw reactie een significante bijdrage is tot de gemoedsrust van de andere?
Ik weet het niet. Het enige wat ik kan bedenken dat enig verschil maakt is: “Ik zie je graag.”
hundställningen
Eens om de vijf en een halve volle maan, waarde dokusha, steekt de hetero in mij de kop op. Mijn brein wordt dan ontvankelijk voor vrouwelijke feromonen en het resultaat laat zich dan ook ogenblikkelijk voelen. Op maandag 2 november was het weer zover en vatte ik het plan op om naar Ikea te gaan. Ook al heb ik geen kinderen die elkaar zouden lynchen voor een bordje Köttbullar, noch vrouw die in zwijm valt bij het aanschouwen ener rayon vol theelichthoudertjes, toch voelde ik die onbedwingbare drang om op Allerzielen bij de Ikea Family te horen. Het was een vergissing, zoals de meeste hetero-dingen die ik ooit heb geambieerd. Please refrain from any disrespectful comment, pleasethankyou. Much appreciated.
Het verbaast me telkens weer hoe op brug-, feest- of vakantiedagen de mensheid zich in blok verplaatst naar oorden waar interieurdecoratie centraal staat voor zover er een cafetaria of restaurant bijhoort, of course. Het is voor de Vlaming blijkbaar onmogelijk zich te vermaken op een lege maag. Een tweede vergissing maandag laatstleden was koers te zetten naar Ikea rond het middaguur. Het is immers niet alleen zo dat vrouwen die in de buurt van een Ikea woonwarenhuis wonen op hetzelfde moment menstrueren (of haal ik hier mijn feiten door elkaar?) maar ze hebben ook op hetzelfde moment géén zin om te koken. Wel hebben ze zin om, na het eten wel te verstaan, elke kookpot in de markthal van onder tot boven te bekijken, liefst staande in het midden van de gang.
En Ikea denkt aan alles, want de kinderen kan je dumpen in het ballenbad, zodat je ongestoord elk pluchen knuffeldiertje uit het rek kan halen om het vervolgens terug op de stapel te leggen, wachtend tot het er spontaan weer afstuikt. Daarna verwonder je jezelf over de zwaartekracht en stap je ongegeneerd verder want er moeten nog kinderzitjes geïnspecteerd worden. Als alles meezit word je in deze activiteit niet gestoord door de dame van de kinderclub die door de luidsprekers in bedekte termen vertelt dat uw kroost zonet in de begeleider zijn oor heeft gebeten met daaraan gekoppeld de vraag naar tetanusspuiten en burgelijke aansprakelijkheidspolissen.
Ikea schiet echter nog op één gebied schromelijk te kort: er is geen opvang voorzien voor de trouwe viervoeters, een andere peiler van het gezin. Dit is een gat in de markt, maar Ikea heeft blijkbaar geen haast om dit te vullen. Er zijn wel accessoires voor hond en kat maar de diertjes zelf blijven ferm in de kou staan. En aangezien ik niet de persoon ben om een goed idee voor mezelf te houden, heb ik alvast een suggestie voor het uitbreiden van het Ikea huisdieren assortiment. In zacht plastic, perfect afwasbaar. Verkrijgbaar in zwart en wit.
ToomawasHIT of the day: About A Girl – Sugababes
the man in the mirror
Mannen zijn alsmaar meer begaan met hun uiterlijk. Dat is pas nieuws. Een twintigtal jaren nadat ik van mijn mama mijn eerste dagcrème cadeau kreeg, vraagt beautyketen Sephora zich af wat mannen nu eigenlijk willen en doet een marktonderzoek op drie continenten. In Amerika is het meteen al ingewikkeld. Mannen kopen er vooral huidverzorgingsproducten, tandbleekmiddelen en parfum, zo blijkt. De beautyhitparade ziet er ongeveer zo uit: de Anthology-reeks van D&G op 1, Acqua di Parma op 2 en Acqua di Gio van Armani op 3. De BriteSmile-pen om tanden witter te maken en Tend Skin, een lotion tegen scheerbrand, lijken ook onmisbaar in the All American Dream.
De Chinezen blijken dan weer vooral tuk op crèmes en lotions van onder andere Clinique en Dior. La Douce France is chauvinistisch en lijdt aan chronische neusverstopping. Getuige daarvan is het feit dat Le Male van Jean Paul Gaultier en 1 Million van Paco Rabanne de lijst van best verkopende parfums aanvoeren. Ook de hydraterende en scrubcrèmes liggen goed in de markt. De Fransen zijn dus blijkbaar minutieus ontdaan van dode huidcellen maar stinken uren in de wind.
Een ander onderzoek toonde eerder aan dat in het algemeen mannen nog altijd geen fervente gebruikers van cosmetica zijn. De businessman ligt niet wakker van zijn huid. Wetenschappelijk geschoolde waarzeggers voorspelden nochtans dat mannen precies in tijden van recessie meer zakelijk succes zouden kunnen boeken als zij er goed verzorgd uitzien. En dus konden producten voor mannen net dankzij de crisis een groeimarkt vormen.
Procter & Gamble geloofde “Monsieur Soleil” en investeerde de afgelopen jaren enorm in mannencosmetica. Ze kochten Gillette terug en namen de prestigieuse merken ZIRH en Art Of Shaving over. Maar het verwachte succes bleef uit. De consumenten zouden immers door de economische crisis ook massaal overschakelen op goedkope producten.
De zakenwereld lijkt nog steeds niet goed te snappen hoe dergelijke dingen in zijn werk gaan en focust nog steeds op het grote publiek in plaats van op de Early Adopters. Deze strategie werd nochtans – de geur ten spijt- succesvol gevolgd bij het in de markt plaatsen van Le Male. De gevolgen waren navenant. De focus wordt gelegd op het feit dat reclame voor mannencosmetica en parfum moet toegespitst worden op de vrouw die verantwoordelijk zou zijn voor de aankoop. Wat wordt vergeten is dat net deze vrouw de mosterd haalt bij de Early Adopter met de vraag: “Amai, gij ruikt lekker, wat is dat?”
Homo’s zijn vaak Early Adopters én de beste vriend van vrouwlief. En dan is er nog het imago. Mannen kiezen voor het aura van een merk. Heteromannen willen er vaak bijhoren, homomannen willen vaker iets wat een ander net niet heeft. De grootste fout is om de beide markten te willen onderhouden. Als je mainstream wil gaan, haken je early adopters af. Het is een bewuste keuze. Zolang firma’s dit als deel van de productlevenscyclus zien, zal de marketing van de mannencosmetica nooit optimaal zijn. There, I said it.
ToomawasHIT of the day: Tell Me Tomorrow – Princess
when the Czar spits into the soup dish, it fairly bursts with pride
Mocht ik in Engeland wonen dan zou men me daar zeker als “opinionated” bestempelen. And I would love it. Wat is er immers fijner dan je ongezouten mening te verkondigen, enkel en alleen omdat het je mening is? Of deze gefundeerd is, is op zich onbelangrijk. Het belangrijkste is een mening te hebben en daarvoor uit te komen. Is uw mening steeds gefundeerd, waarde dokusha? De mijne meestal wel – of course, ik zal ze even met u delen:
Opinion 1: Freya Van den Bossche heeft, volgens een Vlaamse krant, de meest milieu-onvriendelijke auto. Natuurlijk, ze is socialiste en koos voor een camionette, een rode – of course- van het merk Mercedes – of course. Altruïstisch als ze is dacht ze waarschijnlijk de kansarme buren mee naar het Parlement te nemen, plaats genoeg daar en die mensen moeten toch niet werken overdag. Freya houdt van gezelligheid, dat weten we ondertussen.
Opinion 2: Pascal Smet wil de diamant die in ieder kind schuilt, slijpen voor het te laat is en ze zich in het Nederlands niet meer kunnen uitdrukken. Natuurlijk, hij is socialist en socialisten houden nu eenmaal van diamanten. The French were bred to die for love, they delight in fighting duels. But Pascal prefers a man who lives and gives expensive jewels. Pascal Smet heeft trouwens de properste auto. Of course, als je al je geld aan diamanten hangt, dan moet je wel een eco-wagentje kopen.
Opinion 3: De nieuwe CD van Robbie Williams klinkt heel erg als… een CD van Robbie Williams. Enough said.
Opinion 4: This Is It, de postume Michael Jackson single/film sucks. Wat wil je ook? Het is onafgewerkt materiaal dus dat is toch normaal? Dus waarom doen alsof het een nieuw wereldwonder is?
Opinion 5: Patsy Stone is een cool wijf en een lichtend voorbeeld voor al diegenen die zichzelf niet kunnen relativeren:
Eddie: “Sweetie, what are you drinking?”
Patsy:”Oh, this? Chanel nr 5!”
ToomawasHIT of the day: Rapture – iiO
a rose by any other name would smell as sweet
Open brief aan de Executive Editor van ONLY YOU Magazine, het Europees beautymagazine van de ICI Paris XL parfumerieën.
Geachte mevrouw Dispersyn,
Als paramedicus, gecertificeerd in de dermato-cosmetic sciences en gepassioneerd parfumliefhebber, stoor ik me steeds meer aan het soort non-informatie dat mij op glossy papier wordt aangeleverd via uw magazine Only You. Laat ik dit even voor u verduidelijken: u schrijft in uw editorial van het septembernummer van Only You onder de titel Beauty Regeneration: “ Mijn recente make-upontdekkingen brachten me op het idee me te richten tot alle vrouwen en mannen die toegewijd en vol passie zoeken naar nieuwe openbaringen van schoonheid om ze te schenken aan de wereld.”. Hiermee bedoelt u waarschijnlijk: op voorwaarde dat ze ook maar iets begrijpen van wat u schrijft.
Los van het feit dat uw editorial mits enige kleine aanpassingen als homilie voor de zondagsmis kan gebruikt worden – denk maar aan het vervolg van de eerder aangehaalde zin: “ Dat vergeten, is uitglijden op de dodelijke en gemakkelijke helling van menselijke onverschilligheid.”- schiet dit literair exploot jammerlijk genoeg compleet zijn doel voorbij. Denkt u werkelijk dat iemand die vol passie naar nieuwe openbaringen van schoonheid zoekt, deze tracht te vinden in Only You?
Ik zou eerder verwachten in Only You bruikbare informatie te vinden over de nieuwste parfumcreaties en de nieuwste trends in cosmeticaformuleringen. In de plaats krijg ik, om u te parafraseren, een kennismaking met de geur die me de hele herfst zal vergezellen, dankzij de inspanningen van Thierry, Daphné en Sophie die opnieuw in hun essences duiken en ze afleveren aan de redactie. Wie in Godsnaam zijn Thierry, Daphné en Sophie? Hun namen komen niet voor in de lijst van medewerkers. Of bedoelt u hiermee de neuzen voor de nieuwste parfums van Guerlain, Issey Miyake en Yves Saint Laurent? En waarom duiken ze in essences om ze vervolgens aan de redactie aan te leveren? Weet u eigenlijk zelf wat een dergelijke zin betekent?
Ik vind persoonlijk de manier waarop het magazine Only You is opgevat beledigend voor iedereen die op een serieuze manier met deze materie bezig is of erin geïnteresseerd is. Niet dat ik durf te pretenderen dat parfum & cosmetica op zich een “problematiek” is die au sérieux moet worden genomen, maar er steekt een hele wetenschap achter de creaties van cosmetica en parfums. Een soms zeer innovatieve wetenschap. De artikels in uw magazine reflecteren dit geenszins, het zijn eerder publireportages dan wel echte informatie. Het zou dan ook veel eerlijker zijn naar uw lezers toe om dit duidelijk te vermelden.
Ik vind het jammer dat het enthousiasme en de know-how van de mensen in mijn lokale ICI Paris XL winkel, zo bruusk worden gecounterd door de commerciële oppervlakkigheid in het magazine dat ze steeds weer met enige trots in mijn boodschappentasje steken. Ik zou u willen uitnodigen om eens een kijkje te nemen op een website zoals http://www.nstperfume.com/, waar professionele reviews en objectieve informatie wordt gegeven. Om het met uw woorden te zeggen: “Vernieuw uzelf”.
Vriendelijke groeten,
Toomawashi
ToomawaSCENT of the Fall: 8 88 – Comme Des Garçons
only $9,99
Na 38 jaren in dit leven, waarde dokusha, maak ik het testament op van mijn verloren jeugd. Niet dat ik geld of goed heb weg te geven, als spaarzame jongen heb ik eigenlijk nooit erg gedeugd. Maar ik heb nog wel wat mooie idealen, goed van snit hoewel ze uit de mode zijn. Wie ze hebben wil die mag ze komen halen, alhoewel… eigenlijk vind ik ze zelf ook nog wel fijn.
Voor mijn ouders is het album met de foto’s, die getuigen van mijn blijde jeugd. Ze mogen best fier zijn, het is niet gemakkelijk om een kind op te voeden in eer en deugd. En verder krijgen ze alle nutteloze dingen terug die ze mij teveel geleerd hebben in die tijd. Maar gelukkig hebben ze me wel geleerd conclusies te trekken uit fouten zonder diep berouw noch spijt.
En dan heb ik een aantal goede vrienden, die nooit genoeg van mij hebben gehad. Dus ik gun ze bij deze het loon dat ze al lang verdienen: waardering vanuit het diepste van mijn hart.
Verder niets… er zijn alleen nog een paar dingen, die ik houd omdat geen mens er iets aan heeft, enkel misschien de ene die nu liefdevol aan mijn zijde leeft.
ToomawasHIT of the day: Testament – Boudewijn De Groot
yaklas yanima sakin korkma
Lang geleden, waarde dokusha, toen de dieren nog spraken (al dan niet ten gevolge van overmatig alcoholgebruik), behoorde het weekend toe aan Moderu, Maguro en mezelf. We gingen samen winkelen, samen dansen, samen drinken, samen op mannenjacht, kortom : Sex & The City in Aalst ,wat dan vooral neerkwam op bitter weinig City . Maar de evolutie staat niet stil en shit happens. We zijn nu alle 3 deel van een groter geheel, vast en zeker niet toevallig bestaande uit 3 x 1 boyfriend uit West-Vlaanderen en residerend in Gent. God, waarde dokusha, had hiermee vast en zeker een bedoeling.
Om dit uit te zoeken besloten M & M en Mezelf, a girl’s night out (GNO) te organiseren in Brugge nota bene. Aangezien Brugge dé bakermat is van de Europese cultuur or summink or nuffin zal het u vast niet verbazen dat de aanleiding van onze GNO een concert was van het überGayicon of Flanders : Hadise. Onze kaarten op rij E lieten vermoeden dat we slechts op een steenworp van ons idool zouden verwijderd zijn, iets wat me eerder zorgen baarde dan vrolijk stemde, de inhoud van Hadise’s nummers kennende en rekening houdend met de nogal extremistische trekjes van de Belgische Islamgemeenschap.
Vooruitziend als we zijn vertrokken we gisteren ruim op tijd richting Brugge, vast besloten om nog even te kijken of we de Brugse economie nog wat konden aanzwengelen. De enige mogelijkheid daartoe bleek de aankoop van massa’s chocolade, iets waar we op nutritionele gronden vanaf zagen. In de plaats daarvan besloten we een wandeling te maken langs de historische sites en onze kennis van het Vlaamsche verleden wat te verfijnen. Bij gebrek aan een gecertificeerde gids, besloten we zelf onze conclusies te trekken op basis van wat we zagen rondom ons.
Brugge was overduidelijk gesticht door een heerschap dat INRI heette, wat volgens ons een oud Vlaamsche schrijfwijze was voor Henri. Je spreekt het immers op een identieke wijze uit. Simpel. Moderu merkte op dat INRI ondanks zijn – naar onze schatting – leeftijd van vooraan in de dertig, een opmerkelijk slanke fysiek vertoonde. We besloten dat INRI waarschijnlijk een niet-sedentair beroep uitoefende en gezien de manier waarop hij werd afgebeeld (zowat op elke straathoek, in fact) was hij waarschijnlijk kruisvaarder. Ook Bourgondië was waarschijnlijk één van de belangrijke personen in de Brugse geschiedenis. De taverne “Mama van Bourgondië” was daar volgens mij een sprekend bewijs van. Maguro opperde dat ik werd misleid door het gekrulde lettertype en dat het ging over Maria van Bourgondië. We besloten dat Maria dus de dochter was van Bourgondië maar de details moeten we nog uitzoeken. Geen tijd daarvoor gisteren want we werden verwacht op rij E in het concertgebouw.
Daar aangekomen besloten we dat Hadise het best haar show kon beginnen met “Fast Life”, de titelsong van haar laatste Europese CD. De belangrijkste reden hiervoor was dat we er dan ook meteen vanaf waren, want naar onze bescheiden mening, blijft dit nummer hét absolute dieptepunt van Hadise’s carrière. Onze gebeden werden verhoord en zo geschiedde. Het voordeel van op de bodem te beginnen is dat de dingen er alleen beter kunnen op worden. En ook zo geschiedde.
Hadise getuigde van veel stem, veel borst & bil, veel pompende songs en één knappe danser die Azrael or summink or muffin bleek te heten. Ze getuigde eveneens van het feit dat Vlaanderen zijn talent onderwaardeert en van heel wat zelfvertrouwen. Volgens Maguro getuigde ze vooral van een onberispelijke smaak in mannelijke dansers, wat zich vertaalde in het fotografisch bewijs van de avond. Van de 55 foto’s bevatten er 53 vooral mannelijk dansend schoon. Nummer 54 wil ik u niet onthouden:
Op de terugweg zongen we uit volle borst mee met Kahraman, Hadise’s eerste turkse CD en het beste werk dat ze tot nu toe heeft voortgebracht .We waren ondertussen een beetje vergeten dat we eigenlijk nog steeds een verklaring zochten voor de gelijklopende situaties van onze wederhelften. De verklaring moet wel ergens in Brugge te vinden zijn. Het zou me niks verwonderen mocht INRI er voor iets tussen zitten.
ToomawasHIT of the day: Evlenmeliyiz – Hadise
PS: De CD Kahraman kan u aanschaffen via eBay, voor minder dan 10 euro valt hij bij u in de bus.
aberzombie & stitch
Het zijn harde tijden voor de male fashionista’s onder ons, waarde dokusha. Het begin van de winter is een periode van twijfel, kleerkastcrisissen en bad hair days. Er moeten beslissingen genomen worden die je look bepalen voor de komende maanden en daarbij ga je – of course – niet over één nacht ijs. Het plaatje moet kloppen en er dient over nagedacht. Is de winterjas bruin, wat betekent dat dan voor de zwarte laklederen schoenen? Vraagt de look om een bijhorende kruidige houtgeur of moeten we gaan voor een oriëntaals floraal parfum? Past onze manbag bij het geheel of dient hij vervangen te worden? Moeten we ons laten leiden door imagobuilders en kunnen we een stijl kiezen die ook werd gekozen door de designers van H&M? Gaan we voor early adopter of voor trend setter?
Hartverscheurende keuzes in tijden van crisis; de financiële impact van een verkeerde keuze kan je trendy-hip-imago kelderen of je op de rand van het bankroet brengen wanneer je ze moet corrigeren met supplementaire aankopen. Een vrouw heeft het gemakkelijk: de grootdistributie biedt hippe spullen aan in alle kleuren en geuren en in diverse stijlen. Voor de mannen is de grootdistributie huilen met de (geruite) pet op en in de winter samen te vatten in 2 woorden: zwart & grijs. De graad van inspiratie dat in het ontwerp van mannenmode werd gestopt, vertaalt zich rechtevenredig in de prijs. Vlaanderen is een boerendorp maar een gecentreerd houthakkershemd is onvindbaar.
Un homme averti en vaut deux, en dus houdt de fashionisto zijn ogen gericht op wat er buiten de landsgrenzen gebeurt. Kort op de bal spelen is de sleutel voor een geslaagde hippe look. Laat daar nu net het schoentje wringen. Armani besluit Beckham als gezicht van zijn ondergoedlijn te vervangen door Cristiano Ronaldo. Los van het feit dat voetballers in de mode verantwoordelijk waren voor het Bikkembergs-debacle van enkele jaren geleden en ze dus best zo ver mogelijk van de catwalk vandaan worden gehouden, is Ronaldo het toonbeeld van de slechte smaak. Als hij één van de nieuwe referentiepunten wordt voor de toekomst van de mannenmode, zien we er in de toekomst allemaal als volgt uit:
Ik moet het u alvast niet uitleggen, waarde dokusha: ook fashion designers durven wel eens de bal mis slaan. Een ander mooi voorbeeld is de lancering van de nieuwe Anthology parfumreeks van Dolce & Gabbana. De keuze om 6 geuren te lanceren in een al oververzadigde markt is marketingwijs op zich al een dwaze zet. Combineer dat aan een campagne geïnspireerd op een videoclip uit 1990 (Freedom – George Michael) en je hebt je doelpubliek zodanig vernauwd dat je op commerciële zelfmoord afstevent. Ik heb geen tarotkaarten nodig om dit te voorspellen, ogen en een neus volstaan. Jammer voor het Nr 10 parfum uit de reeks, het had beter verdiend. Ik heb het alvast aangeschaft en besloten het een aantal jaren te bewaren. Het wordt dan wel vanzelf vintage & niche, iets wat het had moeten zijn van bij zijn concept.
Maar genoeg gezeurd, terug aan het werk: Comme des Garçons lanceert morgen een nieuwe geur in samenwerking met het Finse Design merk Artek. Dit vraagt om een uitgebreide voorstudie en een uurtje in Dover Street Market, eind november in Londen. Some things, you just can’t afford to miss…
ToomawasHIT of the day: Want – Natalie Imbruglia
we don’t need no bed, at least not yet
Toomawashi’s Turkish Delight Diaries – part two
U mag nu misschien wel uw eigen mening hebben over hoe mijn brein functioneert, waarde dokusha, één ding dat u mij alvast niet kan verwijten is dat ik besluiteloos zou zijn. Op dinsdag, de tweede dag van onze Séjour Turkoise, besloot ik al meteen dat het grote zwembad mijn dood zou worden, niet omdat ik zou verzuipen of een hartstilstand doen bij het nemen ener duik in het ijzige water, maar omwille van het alom tegenwoordige animatieteam.
Ik zal u even verduidelijken wat ik bedoel. Voor het gemak zal ik, in wat volgt, de negers van het animatieteam aanduiden met DJ zoals in Donkere Jongen en niet zoals in Disc Jockey maar dat had u vast al begrepen, en bestempel ik mezelf dan maar als TW en dit voor politiek correcte redenen, want zo zijn we nu eenmaal. Ik dwaal alweer af…
DJ1: Hi! Whereya from, mes amis? (overjoyed)
TW: Belgium (bored)
DJ1: Woowww! Encore? Lots of Belgiums people here. (overjoyed)
TW: I know. Bye. (putting earphones in ears)
(insert 4 minutes of peace & quiet)
DJ2: Hi my friend, wanna play ball? (excited)
TW: No, thank you (staring in DJ’s crotch)
DJ2: Are you sure? (thinking I am clearly not thinking straight)
TW: (staring into his crotch again) Yes, I am sure.
(insert 4 minutes to save the world, tick tock)
DJ3: Helloooow men, wanna do gymnastics? (desperate)
TW: Am I fat? (shocked)
DJ3: No (confused)
TW: So I don’t need gymnastics do I darling? (being my logical self)
(insert 4 minutes to grab a boy or grab a girl before the loud music at the pool starts, making it impossible to hear Madonna on one’s iPod)
In de namiddag bevonden we ons dus, gedrapeerd over een strandstoel, aan de rand van een kleiner zwembad voorzien van waterglijbaan alsook een minder krachtige stereo installatie en nog niet gekoloniseerd door het animatieteam. Mijn zonnebad werd bruusk onderbroken door iemand die “Ah, standjannet!” riep met een Antwerps accent. Aangezien ik de Turken nog geen Antwerps had horen spreken, vermoedde ik dat het één van mijn medegasten was die normaliter resideerde in ’t Stad. Ik keek even op, niet dat ik me aangesproken voelde (what on Earth are you insinuating?) maar omdat ik wel nieuwsgierig was wie hij op een dergelijke manier begroette. De begroeting bleek bestemd voor de man die 2 strandstoelen verder lag te bakken en de andere man duidelijk herkende, of dat is toch wat ik afleidde uit zijn reactie, zijnde: “Ah hier, zie, de mosselbank!”. Ik besloot dat Antwerpenaren de meest onbegrijpelijke sociale vaardigheden ontplooien. Twee besluiten op één dag, lang niet slecht voor op vakantie.
ToomawasHIT of the day: 4 minutes (Rebirth Radio Edit) – Madonna & Justin
Op woensdag besloot ik dat ik niks begreep van al de heisa in België over het hoofddoekenverbod. Ik wandelde met Kashi door het stadscentrum van Bodrum waar Shakira look-alikes op motorfietsen tussen de auto door slalommen en schoolmeisjes in sexy uniformen wachten op de dolmus en herinneren aan scènes uit de videoclip van Britney’s Hit Me Baby One More Time. Het contrast met het beeld van de moslima in de Vlaamse straat is hallucinant. Vrouwen krijgen in Turkije trouwens evenveel loon als een man wanneer ze hetzelfde werk uitvoeren en hebben al stemrecht van lang voor het in Europa werd ingevoerd. Misschien moet het Europees Parlement maar eens op werkbezoek naar Bodrum. De parlementariërs kunnen zich terwijl een nagemaakte Louis Vuitton tas meenemen, dan hoeven ze deze niet meer via eBay te bestellen, wat dan weer heel wat beter is voor hun ecologische voetafdruk or summink or nuffin.
Woensdagnacht is het volle maan en ik kan alweer eens slecht de slaap vatten wegens constant gehuil van een wild dier, ergens op het domein of in de achterliggende bergen. Ik verwonder mij over de wonderen van de natuur maar verdenk de van baleage voorziene overduidelijk homoseksuele man uit West-Vlaanderen er sterk van een She-Wolf in his closet te hebben en besluit hem daarvoor morgen nog meer te negeren dan vandaag.
Alweer 2 besluiten op een dag, het wordt een gewoonte.
ToomawasHIT of the day: I Want to Know What Love Is – Mariah Carey
Op donderdag besluit ik dat slangen vieze beesten zijn nadat ik een klein slangetje over de weg tussen onze hotelkamer en het restaurant had zien kruipen. Het traject zou niet meer hetzelfde zijn. Ik stelde me al voor dat ik zou gebeten worden in mijn dikke teen (ik draag flipflops op vakantie) door een dergelijke beef-cake-worm en stelde me de commentaren van de andere hotelgasten al voor wanneer ik daarop volgend het ganse hotel zou bij elkaar krijsen. Het zou mijn stoere bink imago vast niet ten goede komen.
Eveneens op donderdag besluit ik dat de pas aangekomen Waalse Adonis zijn zwembroek thuis is vergeten en dus daarom zwemt met iets dat moet doorgaan als een zwembroek maar volgens onze bescheiden mening gewoon een witte onderbroek is van Calvin Klein. Donderdagavond onder de douche besluit ik dat de Silk-douchegel van Kruidvat ruikt naar oude wijven en dat we misschien maar Turkse douchegel moeten aanschaffen in de hoop dat deze dan niet zou ruiken naar Appelthee of Raki. Achteraf zou blijken dat DURU Looks heerlijk ruikt naar hazelnoten.
Laat uzelf overtuigen door de commercial: hier (link). Drie besluiten op donderdag, het was een voorlopig record.
ToomawasHIT of the day: Betcha Gon Know – Mariah Carey
Op vrijdag bood het buffet in het restaurant Goulash van kalkoen aan. Ik was verbaasd over de verbeelding van de kok die de vorige dagen steeds kip met champignons had gealterneerd met kip in tomatensaus. Ik besloot dat de Turkse kip er een ander metabolisme op nahoudt dan onze Europese kip. De eieren van de Turkse kip hebben een hagelwitte schelp en het eiwit van een hardgekookt ei is eigenlijk lichtgeel en smaakt ietwat naar vanille. Of was er iets met mijn smaakpapillen aan de hand? Had ik een cerebraal vasculair accident gehad tijdens één van mijn slapeloze nachten? Ik was te confuus om verder ook maar hoegenaamd nog iets te besluiten.
ToomawasHIT of the day: It’s So Cool – Madonna
Op zaterdag besluiten we dat ons stoelgangritme is verstoord door een overdosis gevogelte. Onze reisapotheek bevat 3 middeltjes tegen buikloop dus moeten we onze constipatie te lijf gaan met Turkse pruimen. Aangezien ik ondertussen ook heb besloten geen vunzige zinspelingen meer te maken zal ik hier niet verder op in gaan. Anale referenties zijn immers heel erg 2008. Was 2008 trouwens niet het Annus Horribilis waarin Hadise voor het eerst in Zemst optrad? Ik besloot dit dan maar te vieren met de aankoop van het eerste Turkse Hadise-album Kahraman en aldus de Turkse economie wat aan te zwengelen en ook de bouwsector in Vlaanderen te ondersteunen door het drinken van enkele glazen fluo oranje Yedigün .
De reclamedeal die Hadise met deze limonadefabrikant heeft afgesloten financiert immers de bouw van Hadise’s villa ergens in “de Limburg”.
ToomawasHIT of the day: Bad Romance – Lady Gaga
Op zondag besluiten we een Turkse traditie te eren en hand in hand door één van de overgebleven stadspoorten van Bodrum te wandelen en terwijl een wens te doen. Volgens de overlevering moet je, wanneer je wens uitkomt, terug naar Bodrum komen om opnieuw door de poort te wandelen, wederom hand in hand. We hadden hier echter maar 5 minuten tijd voor want de bus zou verder rijden naar de oude windmolens. Dus besloot ik te wensen dat ik mijn benen niet zou breken bij het door de poort hollen over het nogal hobbelige wegdek. Het was een succesvolle onderneming. We besloten dan ook om ons om te draaien en meteen terug door de poort te wandelen aangezien mijn wens was uitgekomen. Hiermee had ik meteen minstens 500 euro bespaard.
ToomawasHIT of the day: Fresh out of the oven – J-Lo
Op maandag besluit ik dat ik genoeg heb van Turkije en dat ik naar België zal terugkeren. Het feit dat de Neckermannbus ons zou oppikken om 13u40 kan hier voor iets tussen zitten. Ik besluit, in samenspraak met Kashi, al op de vlucht naar huis om in november een weekendje Londen in te plannen. Shoppen in Londen zal ons op onze wintergarderobe al gauw minstens 500 euro besparen. Sparen zit ons, Vlamingen, blijkbaar in het bloed.
ToomawasHIT of the day: Fallin’ – Mutya Buena
